Vikuna 12 – 16 apríl stendur Öskra! fyrir Dökkgrænum dögum í Háskóla Íslands þar sem róttækum sjónum er beint að ágengni iðnvædds kapítalisma á jörðina.

Mánudagur 12.apríl kl. 17:00 í stofu HT-300 á Háskólatorgi
Politics of Radical Environmentalism  -  Komið inn á róttækar umhverfishreyfingar í anda Earth First! og fleiri og aðferðir þeirra.
 
Miðvikudagur 14.apríl kl.16:00 í stofu 201 í Odda
Koyaanisqatsi: Life out of balance – Kvikmynd ,  með myndskeiðum og tónlist tekur myndin okkur  frá náttúru og inn í iðnvætt framleiðsluþjóðfélag þar sem áhorfendur sjálfir sjá um túlkun.
 
Fimmtudagur 15.apríl kl 14:00 í stofu 210 í Stapa (þar sem bóksala stúdenta var áður til húsa)
Málþing: Náttúra v.s samfélag

Í dag 4. Mars hefur verið boðað til allsherjar verkfalls í Kaliforníu.
Verkfallið nær til allra skólastiga, nemenda, kennara sem og
starfsfólks skólanna. Fjölmörg fyrirtæki og stofnanir hafa lýst yfir
stuðningi við verkfallið og boðað þátttöku sína.

Að baki verkfallsboðinu standa fjölmörg samtök og hópar sem hafa það
eitt að markmiði að vekja athygli á niðurskurði í menntamálum og
einkavæðingu skólakerfisins sem óhjákvæmilega leiðir til þess að færri
hafa ráð á menntum. Þá hafa mótmælendur bent á að niðurskurðurinn hafi
mest áhrif á hugvísindadeildir skólanna sem og minnihlutahópa innan
skólans.

Hópar innan hreyfingarinnar hafa boðað yfirtökur á háskólabyggingum
undir slagorðinu: „Tökum yfir allt; Krefjumst einskins“. Því má búast
við átökum víðsvegar í Kaliforníu í dag. Fyrr í vikunni var
aðalinngangi UC Berkeley lokað í mótmælaskyni við rasisma og þá
staðreynd að niðurskurðurinn í menntakerfinu hefur haft áhrif á svarta
nemendur. Í dag, hefur aðalinngangi skólans aftur verið lokað, nú í
þeim tilgangi að skapa skýrar línur í verkfallinu og koma í veg fyrir
að verkfallsbrjótar komist til vinnu.

Fyrr í vikunni hafa byggingar víðsvegar um Kaliforníu verið yfirteknar.

Ljóst er að fjölmargir hópar með mismunandi stefnu standa að
aðgerðinni en yfirskrift hennar er: „Verjum Opinbera Menntun“ (Defend
Public Education). Tilgangurinn er augljóslega að koma í veg fyrir
frekari einkavæðingu skólans, verja hlutverk hans sem opinberrar
stofnunnar sem ber skyldur gagnvart almenningi (ekki hluthöfum) og
skapa nýtt umhverfi þar sem fólk, ekki fyrirtæki eða stórfyrirtæki,
hefur forgang.

Aðrir hópar hafa lýst yfir andstöðu við kapítalisma og enn aðrir hafa
tekið upp róttæk slagorð 68 hreyfingarinnar, á borð við „Tökum yfir
allt; Krefjumst einskins“. Hinir róttækari hópar neita því að hægt sé
að orða kröfur innan þess umræðusamhengis sem frjálshyggjan hefur
skapað – segja má að krafa þeirra sé bylting og nýtt samfélag. En
hópurinn hefur meðal annars látið eftirfarandi orð falla um núverandi
menntakerfi: „Frjáls háskóli í miðju kapítalismans er eins og
lesherbergi í fangelsi; hann gegnir því eina hlutverki að létta á eymd
daglegs lífs“.

Sjá nánar á : http://occupyca.wordpress.com/

http://www.reclaimuc.org/why-durant-hall

16.febrúar : Punishment Park
                           Mynd eftir Peter Watkins  (1971). Í lok sjöunda áratugarins var settur upp nýr dómstóll í Bandaríkjunum sem taka átti á andófsfólki. Fólk gat valið venjulega fangelsisvist eða freistað þess að komast í gegnum Punishment Park sem m.a. var liður í þjálfun lögreglunnar. Fylgst er með réttarhöldum og liðsmönnum þjóðvarnarliðs, lögreglu og sakborningum í gegnum ferli þessa dómstóls. Beinskeytt og pólitísk var myndin, sem beint er að „hinum þögla meirihluta“ harðlega gagnrýnd af fjölmiðlum og stofnunum yfirvaldsins og reynt var að hamla dreifingu hennar á sínum tíma.

 
 2.mars : Surplus Terrorized Into Being Consumers       
                    Surplus skoðar hið eyðileggjandi og skaðlega eðli neyslumenningar. Endurskoðuð eru þau rök sem mæla með kapítalisma og tækniframförum líkt og aukin framleiðni, frítími og aukning lífsgæða. Tæknin hefur ekki fært okkur nær hvert öðru heldur slitið okkur frá lífinu sjálfu. Velt er upp spurningum um það ofbeldi sem innbyggt er í menningu okkar  gegnum neyslu og framfarir.

 16.mars : Get Rid of Yourself
                      Innsýn inn í stofnanalausa andstöðu án persónueinkenna sem hafnar ríkjandi stjórnmálum. Án þess að einblína á forritaða tímaröð atburða og átaka eru óeirðirnar í Genoa 2001 notaðar sem bakgrunnur til að skapa sýn inn í sameiginlega upplifun á aðgerðum, hugsunum og rými. Útfrá aðferðum svartblokkarinnar (The Black Bloc) og orðum hinna nafnlausu lýsir myndin yfir eigin útlegð úr pólitísku rófi. Þetta eru stjórnmál án viðfangsefnis.

30.mars : 69
                      Þegar engin vilji er til viðræðna og  lög yfirvaldsins eru notuð til að eyðileggja eitthvað sem þér er kært, þá er kominn tími til þess að brjóta lögin. Árið 1982 var tómt hús við Jagtvej 69 í  Kaupmannhöfn tekið yfir. Eftir baráttu við borgaryfirvöld var hústakan síðar leyfð og húsið betur þekkt sem Ungdomshuset.  Þetta var sameiginlega rekin miðstöð fyrir menningar- og grasrótarstarfsemi og einn af hornsteinum samfélags í andstöðu við ofríki einsleitninnar. Húsið var þyrnir í augum yfirvalda sem  svo seldu húsið til niðurrifs. Fylgst er með síðustu sex mánuðum hússins 2006 – 2007 og baráttunni gegn niðurrifinu. Hverjir voru þetta og hvaða hugmyndir bjuggu þarna að baki?

Allir segjast vilja jafnrétti en enginn virðist vilja skilgreina hvað sé jafnrétti af ótta við að fæla frá sér bjóratkvæðin. Þær fylkingar sem staðið hafa í stúdentapólitík innan Háskóla islands undanfarin ár hafa boðið upp á fátt annað en undirskriftalista og bitlaudar ályktanir sem allar snúa að umbótum og viðhaldi núverandi ástands.  Og svo er rifist um hverjir voru fyrstir til að stofna hóp á facebook.

Með slagorðum og djammi (og auðvitað loforðum um meiri pening –hærri lán) hvetja framboðin ykkur til að kjósa, en um hvað? Valið stendur á milli fylkinga sem ríghalda í hið fastmótaða kerfi sem hannað er til að lama samtakamátt og sjálfræði stúdenta. Fáum við einhvern tíman að kjósa um það hver ræður yfir lífi okkar og þeim opinberum rýmum á borð við skólabyggingar, skólalumhverfið eða hvernig námi okkar sé háttað. Í kapítalískum kringumstæðum er lykilvirkni lýðræðisins að takmarka valkosti þess sem er talið mögulegt. Þetta dregur mátt úr þeim sem eru ósammála og eykur á þá almennu heildarmynd að þeir séu valdlausir draumóramenn, útópískir og barnalegir. Öskra hefur einmitt einhverju sinni verið kölluð barnaleg með útópískar hugmyndir. Staðreyndin er hinsvegar sú að gagnrýnendur okkar eru útópískir. Þeir halda að núverandi ástand geti haldið áfram og einungis aukist og “þróast”- orðið samkreppnishæft.  Fátt er útópískara en að treysta fulltrúum auðvaldsins til þess að leysa vandamál sem eru sköpuð af þeim sjálfum, vandamálum sem þeir nærast sjálfir á, og fátt er barnalegra en að samþykkja að þetta pólitíska kerfi sé eina mögulega kerfið.

Samfélagið er gegnsýrt af þeirri hugmynd að til þess að breita einhverju í stærra samhengi en í þínu einkalífi eða nánasta umhverfi þurfirðu að fá einhvern sem ofar í samfélagspýramítanum en þú til að gera það fyrir þig.

Með því að kjósa afsalarðu þér beint eða huglægt þínu eigin gerendavaldi í samfélaginu.

Öskra! er ekki í framboði því við höfnum því fyrirkomulagi þar sem fólk þarf að velja fulltrúa sína rétt eins og það velur milli nokkurra vörumerkja. Raunverulegt frelsi hefur ekkert að gera með það að kjósa: það að vera frjáls þýðir ekki aðeins að hafa möguleikann á því að velja milli tveggja valmöguleika, heldur að taka virkan þátt í því að skapa möguleikana til að byrja með.

Innan þess kerfis eigum við að velja milli fulltrúa sem einungis ætla að sturta enn frekar yfir okkur kapítali og hugmyndum einkavæðingar. Einhverjir misvitrir stúdentar geta aldrei staðið við það að vera rödd stúdenta. Þegar þau láta í sér heyra er það um málefni sem tilfalla af borðum valdsins og okkur stúdentum sjálfum er aldrei gefinn kostur á að hafa einhver áhrif í mikilsverðum málefnum því það eru jú “fulltrúar” okkar sem eiga við þessi mál. Og þeir hafa ekki haft kjark til að ganga út úr þeim leikreglum sem núverandi stjórnkerfi hefur sett okkur. Reglurnar eru settar til að halda aftur af okkur, svo hægt sé að stjórna okkur. Öskra! fótum treður þessar reglur og þær kröfur um að kurteisi sé mikilsverðari en gagnrýnin hugsun. Við samþykkjum ekki að sitja undir “fulltrúum” sem aldrei hafa þor til að ráðast að rótum vandans og eru einnig knúin áfram af þeim hugmyndum sem skapa vandann.

Sífelt er tönglast á að Háskólin þurfi að svara kröfum atvinnulífsins. Þetta er einungis önnur mynd þess að segja að Háskólinn. þurfi að svara kröfum kapítalsins.  Við sem stúdentar þurfum að átta okkur á stöðunni. Viljum við vera framleidd eins og hver önnur vara til þess að koma svo út um rasgatið á háskólanum tilbúin til þess að þjóna þeim sem stýra samfélaginu í glötun?  Stúdentar skilja við Háskólann til þess að gegna tveim stöðum í samfélaginu: verða yfirmenn sem stýra undirmönnum eða undirmenn stýrðir af yfirmönnum.Þeir sem bjóða sig fram sem fulltrúa stúdenta hafa aldrei gagnrýnt þetta framleiðsluhlutverk Háskólans og munu einungis stuðla að aukningu þess ef eitthvað er. Ef áfram á að notast við þau vinnubrögð sem súdentaráð hefur sýnt undanfarin ár mun aldrei vinnast jafnrétti í samfélaginu.

Hildur Björnsdóttir, formaður Stúdentaráðs fyrir hönd vöku, skrifaði grein um fanga.  þar sem hún bar saman kjör fanga og stúdenta.  Þar velti hún því fyrir sér hvort sé betra að vera fangi eða student.  Í þessu viðhorfi kristallast stúdentapólítíkin : þar sem eina takmarkið er að klífa stigveldið til þess að koma háskólagráðunum á toppin.  En svarið  við spurning Hildar er einfalt: við núverandi aðstæður eru stúdentar fangar.

Nú er sótt að rétttindum studenta og kenna margir “ástandinu” um. Í því eru einmitt hlekkir stúdenta faldir. Þetta “ástand” sem kemur við nær allt samfélagið er ekki vandamálið. Þetta er einungis byrtingar mynd af stærra vandamáli sem plagar allt samfélagið. Rót þessa vanda er að finna í þeirri samfélagsgerð sem  við búum við.

Stigveldi, kapítalisma, feðraveldi og jafnvel siðmenningunni sjálfri. Til að bæta þetta samfélag verðum við að berjast gegn öflum og hugmyndum eyðileggingar og stjórnunnar á fólki og náttúru. Við verðum að brenna burt þá karlrembu og kvennfyrirlitningu sem fær að þrífast í samfélaginu og einnig í Háskólanum undir frelsi nemendafélaga. Baráttan verður að ná út fyrir veggi skólabygginga. Hún þarf að vera alþjóðleg og án málamiðlana því í ríkjandi kerfi eru umbætur lítið annað en friðþæging svo kúgunin geti haldið áfram,

Við sjálf þurfum að læra að brjóta okkur út úr þessu formi og læra að hugsa öðruvísi. Liður í því er að taka Háskólann aftur á vald stúdenta. Það mun eingögngu gerast með samstöðu okkar og einbreittum brotavilja gegn því kerfi sem kúgar okkur.

Ef við viljum fría menntun, frítt fæði og húsnæði þá er það okkar að berjast fyrir því. En til þess þarf að stíga út fyrir þann ramma sem núverandi kerfi hefur set okkur.

Hendum því þessari stúdentapólitík í ruslið. Sköpum okkar eigið umhverfi og hættum að láta að stjórn.

Öskra!

Vaka ,ópólítísk að eigin sögn en íhaldsöm, vinna nú í því að eigin frumkvöðli að auka trú háskólanema á „samkeppni og frjálsum markaði“, ekki ábóta vant eftir það slæma bragð sem eftir situr í munni fólks eftir eitt lítið þjóðargjaldþrot.

Frjáls markaður = einkavæðing.  En hvað á eftir að einkvæða, hvað er í umræðunni?  Snæfellsnes einkavæddi vatnsforðabú sitt til næstu 100 ára fyrir stuttu, en það er ekki nægilega tengt háskólanemum.  Ríkisstjórnin ætlar að einkavæða fangelsi, háskólanemar eru jafnvel of heimskir til þess að horfa gagnrýnum augum á fangelsisstofnunina sem slíka, hvað þá einkavædda.  Nýsprottnir Orkukapítalistar? Já hákólanemar nýútskriðnir úr foreldrahúsum eru hinir fullkomnu neytendur einkavæddar orku… Selja þeim einkvæðingu rafmagns gæti reynst barnaleikur.  Fá Magma Energy sem sérstakan bakhjarl stúdentaráðs, of viðkvæmt og of pólítískt.  Hvað með Orkusalan?  Nýtt fyrirtæki sem allir hljóta að fíla!  Því þótt þeir taki ekkert þátt í að leggja rafmagnið um göturnar, inn í húsin til okkar eða í háskólastofurnar eru þeir bara svo kúl að græða fullt af pening.  Hvenig má orða þetta pent?  Til hvers að orða þegar hægt er að ginna ógagnrýninn, þreittan háskólastúdentin með grunnhvötunum, naktar sílíkon  gellur eða aðrar tálbeitur eru ekkert nýtt á döfinni hjá auðvaldinu.  Háskólastúdentar sem alltaf er svo kalt í því ráðandi svartnætti á Íslandi þar sem allir þylji fyrir munni sér „best í heimi, best í heimi…“, fá að hlýja sér í upphituðu og upplýstu auglýsingastrætóskýli  á meðan aðrir en menntaelítan fá að drepast úr kulda í gömlu rauðu strætóskýlunum sem upprunalega voru hönnuð með hita sem klippt var á þar sem ekki var séð gagn í að halda því áfram sem ekki var hægt að græða á í beinhörðum peningum.

Kæru samfélagssystkyni þótt þið ætlið ekki að brjóta niður strætóskýlið og rölta um með afhöggvin stúdentaráðsfulltrúahöfuðin um mekku kapítalismans, öðru nafni háskólatorg, gerið þá þó í eitt sinn skildu ykkar, ekki vera jafn heimsk og síðasta kynslóð: ekki gleypa við hinum aumasta áróðri orkusölunnar frekar en áróðri atlantsolíu og annarra fyrirtækja innan háskólalóðarinnar sem vilja ekkert frekar en að arðræna ykkur.

Nú stendur yfir (27-29 nóvember) alþjóðleg samkoma stúdenta fyrir betri menntun (The International Plenum for Better Education) í Munchen, Þýskalandi.

Háskólar eiga að vera frjáls samfélög þar sem fólk deilir þekkingu og hugmyndum, lausir við þá samkeppnismýtu sem troðið hefur verið inn í menntakerfið. Háskólasamfélagið á að vera fyrirmynd hins ytra samfélags en ekki eftirmynd og þjónustumiðstöð fyrir peningaöfl og vinnumarkað

Ráðstefnan fer fram í fyrirlestrasölum sem yfirteknir hafa verið af stúdentum og mun vera liður í uppbyggingu á alþjóðlegri samstöðu meðal stúdentahreyfinga.

Nú í haust hefur fjöldi háskóla í Evrópu og víðar verið teknir yfir af stúdentum (sjá m.a. Austurríki og Kaliforníu) sem berjast gegn aukinni markaðsvæðingu skólanna og krefjast úrbóta á menntakerfinu og afnámi valdapýramída innan háskólanna.

Háskólasamfélagið samanstendur af okkur stúdentum, kennurum og öðrum starfsfólki við skólann. Það erum við og okkar samskipti sem mynda þetta samfélag og því ættum við að geta mótað það að vild eftir því hvernig við viljum hafa það. Háskólinn er því góður staður til að hefja það niðurrif á einsleitri menningu kapítalsins sem nauðsynleg er ef réttlátt samfélag á að verða að veruleika. Það eina sem í rauninni stendur í vegi fyrir frírri háskólamenntun, fríum mat og bókum er aðgerðaleysi okkar stúdenta. Við verðum að endurskoða hlutskipti okkar, hætta að líta á háskólann sem stofnun sem við förum í gegnum líkt og umferðamiðstöð (þó það sé erfitt að fara í gegnum Háskólatorg og hugsa ekki um flugvöll). Skipuleggja okkur sjálf, taka sjálf ákvarðanir um hvernig háskólinn sé og skapa það samfélag sem við viljum.

Hefjumst handa, brjótum niður og byggjum upp. Núna!

Hér er má sjá myndbrot frá yfirtöku stúdenta á Tækniháskólanum í Vienna. Stærsti  fyrirlestrasalur skólans hefur verið á valdi nemenda núna í 36 daga.

Ástæða verkfallsins var fundur stjórnar háskólans þar sem tekin var til umfjöllunar tillaga forseta háskólans um að hækka skólagjöld skólans um 32%. Síðastliðin misseri hafa nemendur háskólans horft upp á hækkanir, um 5-10%, en aldrei jafn mikla hækkun og nú.

Hærri skólagjöld koma verst niður á nemendum sem koma frá „low income families“, þ.e. þeirra sem koma frá launaminni fjölskyldum. Nú þegar er ljóst að fjöldinn allur af nemendum mun ekki snúa aftur til náms í janúar.

Ástæða hækkana er sögð vera niðurskurður Kaliforníufylkis til skólans. Mótmælendur telja þá ástæðu ekki fullnægjandi og benda á að framlag fylkisins til skólans sé harla lítið nú þegar, eða einungis um 15%.

Mótmælendur telja að ástæður hækkana sé frekar að finna í fyrirhuguðum áætlunum forseta háskólans um að einkavæða hin hálf-opinbera Kaliforníuháskóla enn frekar, sívaxandi og ávallt fjárþurfandi stétt „stjórnenda“ sem koma hvergi nærri kennslu eða öðrum rannsóknarstörfum en virðast hafa það að atvinnu að segja upp öðru fólki og skera niður, hagsmunum stjórnarmeðlima sem margir hverjir sitja í stjórnum banka af því að nemendur taki lán fyrir skólagjöldum og ennfremur vegna þess að skólinn hefur tapað fjármunum vegna áhættufjárfestinga síðastliðinna ára.

Þá hefur komið fram að skólinn standi ekki illa fjárhagslega heldur sé einungis verið að nota tækifærið, nota kreppuna sem afsökun fyrir frekari einkavæðingu háskólakerfisins. Nota kreppuna sem afsökun til þess að losa sig við deildir og námsleiðir sem gefi minni arð af sér en aðrar deildir, deildir og námsleiðir á borð hugvísindi, tungumáladeildir, félagsvísindi o.s.frv.

Sjá greinagóða umfjöllun hér á Democracy Now: http://i3.democracynow.org/2009/11/20/students

Mótmæli nemenda hófust á miðvikudag. Stórir mótmælafundir voru boðaðir í Berkeley og Los Angeles. Þá tóku nemendur Kaliforníuháskólans í Davis yfir eina af háskólabyggingum kampusins og 52 nemendur og kennarar voru handteknir í aðgerðinni.

Og umfjöllun um handtökur nemenda hér: http://www.sacbee.com/topstories/story/2336989.html

Mótmælendur hafa lýst því yfir að þeir séu í samskiptum við stúdentahreyfingar annarra landa, til að mynda Evrópu, og að mótmælin snúist um aðgang fólks að menntun, baráttu gegn einkavæðingu skólakerfissins og ítökum stórfyrirtækja innan þess.

Boðað hefur verið fundar um áframhaldandi mótmæli og aðgerðir nemenda hér í Kaliforníu á mánudag 23. Nóvember.

….

Mótmælin fengu litla athygli fjölmiðla til að byrja með og voru íslenskir fjölmiðlar engin undantekning þar á. Frétt vikunnar frá Kaliforníu snérist um skattahækkanir á sjónvarpstækjum.

Þriðjudaginn.17.nóv sýnir Öskra: Breaking the Spell

Nú eru tíu ár liðin frá fundi alþjóða viðskiptastofnunarinnar (WTO) í Seattle í Bandaríkjunum. Fundurinn var alls ekki sú upphafning á fríverslun og fjármagni eins og til stóð því þúsundir manna lögðu leið sína til Seattle í þeim tilgangi að stöðva gengdarlausa græði og yfirgagn kapítalsins. Fólkinu tókst algjörlega að trufla ráðstefnuna með því að loka götum og byggingum, marsera um strætin í sameiningu og láta ekki að stjórn. Seattle var suðupottur hreyfinga sem berjast gegn ofbeldisfullri og einsleitnu menningu auðmagnsins.

Í Breaking the Spell eru mótmælin skoðuð útfrá aðgerðum anarkista og annarra róttækari hópa sem gera sér grein fyrir að meira þarf en skiltaburð og þegnhlýðni ef ná á fram réttlátu samfélagi. Fylgt er eftir umfjöllun um nokkra anarkista frá Eugene, Oregon, markmiðum þeirra og hugmyndum um þær mótmælaaðferðir sem þeir beittu í Seattle.

“Skjól” (shelter) a legal aid fund being set up is hosting a concert at Grand Rokk on the 14th of November from 21:00-03:00

Fram koma/Appearing:

Nýhil
Helgi Valur
Mad-X (flóttamaður/refugee frá/from Sierra Leone)
Nour (ef hann verður kominn aftur til landsins/if he is back in the country)
Thugs on Parole
Sesar A
Blaz Roca
DJ Kocoon
Pedro Pílatus
Retro Stefsson
Skelkur í Bringu
Bárujárn
Þar sem hver hælisleitendi fær 2500kr í vasapeninga á viku og að opna hvert lögfræðimál kostar um 100.000-200.000 krónur þa er mjög erfitt að standa undir þess háttar kostnaði. Í mörgum tilfellum greiða aðrir lögfræðiþjónustu eða ráðgjöf, td RKÍ en ekki allir geta leitað ser aðstoðar þar. Þessi sjóður kemur til með að auka möguleika hælisleitenda og flóttamanna að leita sér aðstoðar, sérstaklega eftir að til ólögleg brottvisun er framkvæmd en þá er einna erfiðast fyrir þau að sækja sér lögfræðihjálp hér a landi.

Asylum seekers in Iceland get 2500kr per week as pocket money. Seeing as opening each case can cost between 100.000 and 200.000 kr then asylum seekers can find it very hard to pay these costs. In many cases other groups pay for legal aid but this is not always the and this fund will give asylum seekers and refugees a greater chance of seeking legal aid. This will be especially be helpful in cases of illegal deportations when it is hardest for them to seek legal aid.

Mætið timanlega!
Dont be late!